Facebook mij.

The Social Network is een film die veel mensen zal aanspreken omdat het gaat over iets waar we bijna allemaal mee vertrouwd zijn: Facebook. De film draait niet om de problemen die Facebook met zich meebrengt of hoe Facebook onze levens heeft ingepalmd. Het verhaal gaat over de juridische problemen die oprichter Mark Zuckerberg ondervond toen hij Facebook creeërde. De film bestond uit afwisselende beelden tussen de rechtzaak en flashbacks naar hoe en wanneer Facebook werd opgericht. Het had erg droge koek kunnen zijn, maar dit was het zeker en vast niet.

De personages kwamen erg natuurlijk over en het werd erg aangrijpend in beeld gebracht hoe de twee vrienden (en oprichters van Facebook) Eduardo en Mark langzamerhand vijanden werden. Ik vond het erg triestig om aan te zien dat een website die eigenlijk de bedoeling heeft om vrienden te maken, een hechte vriendschap totaal heeft verwoest.

Hoewel het niet noodzakelijk de boodschap van de film was, voelde ik me toch gedwongen deze vraag te stellen: Controleert facebook teveel ons leven? Naar mijn weten is het antwoord ja. Zelf “check” ik dagelijks meer dan vijf keer Facebook. Uit verveling? Misschien. Maar het is vooral verslavend. Als je Facebook niet constant in de gaten houdt, mis je heel wat! Dat is nu net het punt: Moet je wel alles weten van iedereen? Dit was vroeger toch niet zo. Hoe vervelend is het ook niet als je een verhaal wil vertellen en je vrienden onderbreken je met de woorden: “Ahja, dat zag ik al op Facebook.” Echte gesprekken worden gaandeweg vervangen door virtuele “boodschappen”. Vluchtig, tijdelijk en inhoudsloos.

Na het zien van de film voelde ik mij toch wat ongemakkelijk. Ik kreeg plots een gevoel alsof ik maar een onbeduidend lid was van een sociaal netwerk. Een pion op een schaakmat met 500 miljoen vakjes. Eindeloos zwevend door cyberspace ben ik een gevangene van Facebook geworden. Want eens je er op zit, ga je er nooit meer weg.