Gisteren nam ik de bus rond 5uur ’s avonds terug naar huis. Een slecht gekozen uur, zo bleek, want de bus zat volledig volgepropt. Ik wist me nog net helemaal naar achteren te wurmen en zag dat de mensen die een zitplaats wisten te bemachtigen, geenszins besef hadden van de drukte en het zuurstofgebrek op de bus. Een heer in het bijzonder greep mijn aandacht. In alle rust was hij geboeid in zijn boek aan het lezen. Toen hij echter even plaats moest maken omdat zijn medebusgenoot eraf moest, ving ik een glimp op van zijn boek: De Twilight Saga- Eclipse.

Geschrokken keek ik naar de man en bedacht me dat hij toch minstens veertig moet zijn geweest. Vreemd. Misschien was het een leerkracht die wou weten waar zijn klas het toch altijd over had? Misschien was het research voor een of ander krantenartikel? Of misschien was het gewoon oprechte interesse in het boek van Stephenie Meyer?

Hoedanook, hier heb ik opnieuw een voorbeeld gevonden van een leeftijdsgroep die blijkbaar gebeten is door het vampierenvirus. Alweer wist ik mijn glimlach moeilijk te onderdrukken.