Vanochtend, toen ik al bibberend van de kou stond te wachten op mijn bus (die alweer te laat was), kwam er een Chinees koppeltje mij vergezellen. Ik schatte ze vanachter in de dertig, vooraan in de veertig. Plotseling begon de man een liedje te neuriën, steeds luider en luider. Uiteindelijk begon hij effectief te zingen, zonder hoofdtelefoon nota bene. Eerst was ik ontroerd, omdat ik dacht dat hij een of ander traditioneel chineens nummer aan het zingen was als eerbetoon aan zijn Aziatische roots. Toen ik echter beter luisterde, hoorde ik dat hij Dynomite van Taio Cruz aan het zingen was. Epic fail van mijnentwege.