Mijn volgend examen is nog ver weg, dus op welke manier kan ik mijn gedachten het beste even verzetten van mijn filmstudies? Door een film te gaan zien natuurlijk. Love and other drugs, met in de hoofdrollen Jake Gyllenhaal en Anne Hathaway, werd de uitverkorene. Ik wist niet waar de film over zou gaan, en eerlijk gezegd , een uur in de film had ik nog geen idee wat het verhaal precies was. Het eerste en tweede deel van de film hoorde naar mijn mening helemaal niet bij elkaar. Het begin van de film was chaotisch en onsamenhangend.De rode draad leek lange tijd zoek.

Boy meets girl, maar girl wil geen relatie, enkel seks. En seks was er. Veel. Ik herinner mij  Anne Hathaway als onschuldig prinsesje in The Princess Diaries. Om haar nu bijna full frontal naaktscènes te zien spelen, was toch even slikken. Het overdreven aanbod aan expliciete seks zou de mannelijke kijker misschien doen verhinderen op te merken dat het verhaal maar slap was. Vanaf de helft van de film, en het moment dat een relatie toch mogelijk lijkt, wordt het verhaal pas interessant. Op dat moment komen we ook effectief tot een boeiend en meeslepend liefdesdrama.

Maggie (Anne Hathaway) is namelijk niet zomaar een meisje, maar heeft op haar 26jarige leeftijd al te kampen met de ziekte van Parkinson. Naarmate dit aspect meer een aan bod komt in de film en in hun relatie, wordt het verhaal eindelijk intrigerend. De film mocht dus wel wat worden ingekort (hij duurde bijna 2uur) en de verhaallijn van Jamie (Jake Gyllenhaal) stond in een vreemd contrast met die van Maggie. Dat hij een losbandige medicatieverkoper was die zijn carrière wou uitbouwen, leek zijn eigen weg uit te gaan, alsof we naar twee films tegelijkertijd aan het zien waren.

De film heeft me wel enkele keren verrast met een goede grap, maar een echte aanrader vond ik hem niet. Love and Other drugs wordt ook gepromoot als een komische film waar alles lijkt de draaien om wilde seks. Dit is echter helemaal niet het punt van het verhaal, dus het verwonderd mij dat de mensen op zo’n vreemd zijspoor worden gezet. Als u hem dan toch wil zien, begin dan te kijken vanaf ongeveer 60 minuten, wanneer er het narratieve aspect eindelijk tot zijn recht komt.