Al meer dan twee maanden wacht ik erop om Bad Teacher te gaan zien. Overal gepromoot, massaal gehyped en de trailer zag er veelbelovend uit. Ik kan helaas niet zeggen dat de film uiteindelijk het wachten waard was. Het verhaal, in zoverre er een aanwezig is, gaat als volgt: Elizabeth (Cameron Diaz) is leerkracht op een middelbare school die haar baan haat en er enkel werkt tot ze gaat trouwen met haar welstellende echtgenoot. Wanneer hij echter ontdekt dat zij eerder de totaalsom op zijn bankrekening van buiten kent dan zijn verjaardag, zet hij haar op straat. Met haar staart tussen haar benen keert ze terug naar de school, waar ze niet van plan is de kinderen veel bij te leren. Totdat de nieuwe leerkracht Scott (Justin Timberlake) zijn intrede maakt  en Elizabeth ontdekt dat hij een rijke erfgenaam is. Om zijn aandacht te trekken besluit Elizabeth om een borstvergroting te laten doen, maar daar heeft ze de financiële middelen niet voor, waardoor ze tot het uiterste gaat om geld bijeen te rapen.

Zonder een al te lange inleiding, ging het verhaal meteen van start. Toch leek de film nooit echt in volle vaart vooruit te razen. Je bleef een beetje achter met dat “wanneer-begint-het-nu-echt-gevoel”. Het hoofdpersonage was niet goed afgewerkt en had zo’n onhebbelijk karakter dat je als kijker weinig empathie voor haar ontwikkelde. Dit maakte het ook moeilijk om blij voor haar te zijn wanneer het positief voor haar uitdraaide. De film deed me enkel lachen dankzij de bijrollen van de geweldige Eric Stonestreet en de hilarische Thomas Lennon en natuurlijk de immer gevatte Jason Segel. Voor de rest leek de film eerder een poging om aan te tonen dat Cameron Diaz nog steeds sexy kon zijn, ondanks haar plastieken gezicht dat soms verrassend veel op dat van The Joker leek. In haar vorige films was ze vaak de charmante, frisse verschijning en waren haar acteerprestaties meer dan voortreffelijk. In Bad Teacher kwam Miss Diaz dikwijls erg geforceerd en gespeeld over. Justin Timberlake speelde zijn rol wel goed, maar zijn personage was zo bevreemdend dat hij wat in de film leek rond te zweven als een raar buitenaards wezen dat hier niet echt op zijn plaats hoorde.

Een komische film hoeft voor mij niet constant op mijn lachspieren in te spelen, zoals Horrible Bosses of Bridesmaids deden. Als het verhaal goed is en de personages mooi zijn uitgetekend, ben ik al lang een tevreden bioscoopganger. Het ergerlijke hoofdpersonage had echter nooit tegenslag, geen obstakels te ondergaan en geen echt moment  van inkeer, waardoor heel de film stagneerde naar een plat, oppervlakkig verhaaltje.