What’s your number gaat niet over de slinkse pogingen van een man of vrouw om iemands telefoonnummer te pakken te krijgen, waarna de persoon in kwestie badend in het angstzweet telkens de hoorn weer zou ingooien na de openbarende woorden: “Hallo, met wie spreek ik?” Neen, daarover gaat deze film niet. Hoewel het toch te maken heeft met relatiepogingen die al dan niet slagen.

We kennen allemaal de typische vragenlijsten uit Flair: “Gaat mijn man vreemd?”, “Hoeveel keer seks heb ik met mijn partner?” “Tien tips voor een beter seksleven”,.. enzovoort. Op deze manier begint de film What’s your number, namelijk met het voorbij zoeven van tijdschrift artikels die deze prikkelende kwesties behandelen. Zo ontdekt Ally (Anna Farris) dat haar nummer van sekspartners ver boven het gemiddelde ligt. Haar paniek wordt echter groter wanneer een vriendin haar vertelt dat vrouwen die met meer dan 20 mannen het bed hebben gedeeld, er nooit in zullen slagen een levenspartner te vinden. Dit wil Ally niet laten gebeuren, maar aangezien ze na een dronken avond bij nummer 20 belandt, besluit ze haar zwarte boekje boven te halen in de hoop dat sommige van haar exen verbeterd zijn. Een trip down memorylane brengt ons bij de grappigste en meest bizarre ex-vriendjes die een vrouw maar kan hebben. Gelukkig krijgt ze hulp van haar knappe, vrouwgekke overbuurman, bij het opsporen de jongens uit haar verleden. Dat dit niet van een leien dakje verloopt, hoef ik u natuurlijk niet te zeggen.

Chris Evans en Anna Farris

Anna Farris stapt eindelijk uit haar rol van dom blondje en weet dit geheel klaar te spelen binnen deze romantisch chickflick, zonder hiervoor naar een serieuzer genre te moeten overstappen. Gelukkig heeft ze de botoxlippen achter zich gelaten en is ze weer helemaal haar leuke, frisse zelf. Sorry, maar dat leidde af. De exen zijn een zooitje ongeregeld met elk hun merkwaardig en hylarisch kantje. Zo is er de puberale poppenspeler die van zijn hobby zijn beroep wist te maken, de goochelaar die nog steeds meisjes wil versieren door muntjes uit hun oren te toveren, de brit waar Ally haar Amerikaans accent voor laat vallen, de succesvolle zakenman die dankzij Ally besefte  dat hij homo was,… Echt veel geluk heeft ze niet, maar zoals alle romcom’s eindigt ook deze met een happy end. Het is misschien voorspelbaar, maar de opbouw er naartoe is zo grappig, natuurlijk en vooral niet melig dat het een heerlijke komedie wordt. Zeker zien en als jouw nummer tegen de twintig aanreikt, dan kan je altijd je weg terugwerken doorheen je exen. Je weet nooit…