Mensen die we een muurbloempje noemen roept vaak het cliché beeld op van een jongen of meisje die zijn leeftijdsgenoten ziet dansen op het eindejaarsbal, maar zelf als het ware tegen de muur plakt, te bang om zelf actie te ondernemen en er van overtuigd dat niemand hem/haar ten dans zou vragen. Maar wat zijn dan de voordelen van een muurbloempje te zijn? Volgens het boek van Stephen Chbosky is een muurbloempje iemand die alles hoort, altijd klaar staat om te luisteren, maar verstandig genoeg is om te weten wanneer hij iets voor zichzelf moet houden. Het boek “Perks of Being a Wallflower” wordt verteld vanuit het standpunt van Charlie, een muurbloem. Hij heeft twee liefhebbende ouders, een atletische broer en een knappe zus. Zelf is hij de jongste van het gezin, maar staat hij intellectueel heel ver voor zijn leeftijd. Charlie begint aan zijn eerste jaar van de middelbare school en kent een moeilijke start doordat hij net zijn beste vriend heeft verloren. Voorzichtig gaat hij zelf op zoek naar nieuwe vrienden, eerste liefdes , onbekende terreinen en laat hij zich onderdompelen in de wereld van boeken, drugs, feestjes en The Rocky Horror Picture Show. Begrijp me niet verkeerd, het boek gaat helemaal niet over “a good guy turned bad”, maar over de stille jongen Charlie die deze nieuwe wereld vanuit zijn eigen blik ziet en probeert te begrijpen. De nuchterheid en naïviteit van het hoofdpersonage, doen vaak ontroeren en je perspectief volledig veranderen. Alledaagse zaken zoals vriendschap, seks, sociale gebeurtenissen zoals een feestje worden door Charlie in vraag gesteld. Zaken waar je als individu al lang een bepaald beeld over hebt gevormd en er vaak vanuit gaat dat iedereen vanaf een bepaalde leeftijd er ook zo over denkt, verdwijnen als sneeuw voor de zon. Charlie is een vijftienjarige jongen, maar zijn gedachtengang stroomt voort als die van een nieuwsgierig, zevenjarig jongetje. Hij ziet de wereld met een soort kinderlijke onschuld, hoewel hij zeer intelligent en volwassen overkomt.

Zijn nieuwe ervaringen schrijft hij doorheen het boek neer naar een anonieme vriend. We komen niet te weten wie dit is, maar hij vertrouwt deze persoon genoeg om zijn ups en downs tegen te vertellen. Charlie ontmoet zijn twee beste vrienden, Sam en Patrick, en zij helpen hem om zich langzaam aan beter te voelen en los van de muur te komen. Charlie vertelt over wat hij met hen meemaakt en hoe hij zich aanvaard voelt binnen de nieuwe vriendenkring. We krijgen geen spannend avonturen te horen, behalve misschien eens een drugs trip die niet goed is afgelopen, maar mogen een kijkje nemen naar de ontwikkeling van een introverte jongen en zijn eerste stappen in een nieuwe sociale wereld. De verhalen lijken nietsbeduidend, maar het is vooral de manier waarop Charlie hier naar kijkt dat je meesleurt in het boek. In het begint werkt zijn blik bevreemdend, maar na een tijdje lijkt het alsof je hem echt kent en weet dat dit gewoon is hoe Charlie met dingen om gaat. Altijd doordacht, beheerst en niets als vanzelfsprekend aannemen. Hij stelt de meest eenvoudige dingen in vraag en doet je even stilstaan bij alledaagse gebeurtenissen die ons gewoonlijk maar voorbij scheren. Waarom Charlie is wie hij is komt pas helemaal op het einde aan het licht. Een onthulling die ik jullie nog niet ga bijbrengen, maar die zeker de moeite waard is om te achterhalen. Veel leesplezier!

Image