Een Schitterend Gebrek neemt ons mee in een tijd van verlichting en wetenschap, gemaskerde bals en afgunst, nieuwe en oude werelden. Het sleurt de lezer mee door een Europa waar we momenteel zeer ver van af staan, maar door als centrale thema de liefde te nemen, we er ons als lezer toch sterk mee verbonden voelen.

Een vrouw wandelt gesluierd door de straten van het 18e eeuwse Amsterdam. De mensen kennen haar, maar ontkennen dit liever. Haar voile werkt bevrijdend en hangt als een scherm tussen haar en de rest van de wereld. Haar vraag voor anonimiteit wordt niet betwist, hoewel het mysterieuze ervan wel de interesse wekt bij menig mannen. We gaan ervan uit dat ze haar schoonheid wilt beschermen en stellen dit niet verder in vraag. Wie is deze vrouw? Wat is haar verhaal? En vooral: waarom zouden we willen weten waarvoor ze zich verborgen houdt? Is dit werkelijk een schitterend gebrek?

Het verhaal springt terug in de tijd, tot waar zij een onschuldig, lief plattelandsmeisje van zes jaar was. De natuur zag zij als haar speeltuin en ze leefde afgeschermd van de gevaren en ontucht van de grote steden. Ze leidde een zorgeloos leven, was omringd door mensen die van haar houden en ontdekte elke dag nieuwe dingen die haar doen stilstaan en genieten van haar geluk. Haar kinderlijke onschuld kwam echter tot een einde wanneer ze op haar 14 jaar op slag verliefd wordt op de man van haar leven. Vanaf dat moment wordt ze mee gesleurd in een wereld van literatuur en wetenschap. Ze stelde de wereld in vraag en geraakt meer onder de indruk van wat ze leert dan van datgene ze in de natuur tegen komt. Ze bereidde zich voor op haar prins op het witte paard, maar zoals alle mooie sprookjes kwam er een abrupt einde aan hun grote liefde. Hun wegen splitsen en beide levens worden op een andere manier aangetast door dit verlies. Het leven van de jongen, niemand minder dan de beroemde Casanova, omvat vele vrouwen en gebroken harten, hoewel hij dit altijd zal ontkennen. Het is echter niet zijn verhaal dat hier ten toon wordt gespreid, maar dat van zijn eerste grote liefde: Lucia. We worden uitgenodigd om als kompaan mee te gaan op haar reizen en zien hoe haar hobbelend levenspad littekens achterlaat op haar gelaat. In de liefde gelooft zij niet meer, dus stelt ze liever haar lichaam te koop voor geld. Ze trekt van Venetie naar Parijs en beland uiteindelijk in Amsterdam. Ze ontmoet mensen die zich over haar willen ontfermen, maar staat er ook dikwijls alleen voor. Haar ervaringen tekenen haar en haar scepticisme en strijdlustigheid helpen haar overleven. Ze weet na een tijd niet meer waar ze naar op zoek is en vraagt zich af of ze haar eerste liefde, die ze in haar gedachten heeft geïdealiseerd tot perfecte man, nog ooit zal weer zien. Zullen haar verwachtingen dan worden ingevuld of zijn hun levens hiervoor te ver uiteen gelopen?

Het boek is op een bijna poëtische wijze geschreven, zonder dat de lezer moet struikelen over de zinnen. Enerzijds ga je mee op in de geleerde discussies die de verlichte heren uit haar gezelschap voeren, anderzijds kan je even zeer opgaan in de fantasierijke avonturen die ze als kind beleeft. Doorheen het verhaal blijf je stilletjes hopen dat het wel weer goed komt met haar. Je wordt constant over en weer gesleurd tussen momenten van geluk of rust en periodes van angst en verdriet. Het stelt de liefde in vraag en beantwoord deze uiteindelijk met volgende woorden: Liefde is niet bemind worden, maar lief hebben.

Image