YouTube bestaat ondertussen al negen jaar. Ik kan me niet exact meer herinneren wat mijn eerste YouTube filmpje was, maar ik wil graag geloven dat het gaat om het clipje waarin twee jongens volledig losgaan op Chop Suey van System of a Down. Ik zal de link op het einde van deze post toevoegen. Voor mij is YouTube lang een site geweest om muziekvideo’s op te bekijken. Sinds de dood van de M van MTV, was dit vaak de enige bron om videoclips mee te zien. Later kwam ik terecht bij korte sketches van programma’s zoals MadTV en SNL. Dit was mijn YouTube-wereldje. Muziek en komedie. Entertainment dus. Het is pas sinds kort dat ik heb ontdekt dat er nog een andere vorm van vermaak op YouTube bestaat. Namelijk het wel en wee volgen van zogenaamde “YouTubers” (of eventueel Vloggers).

Mijn eerste aanvaring met een YouTuber gaat echter al een paar jaar terug, nog voor mijn nieuwe obsessie de hoogte in werd gedreven. De eerste YouTubers die mij waren opgevallen waren Michael Buckley (What the Buck) en Jenna Marbles. Ik bekeek hun filmpjes met veel plezier, zonder te beseffen wat een YouTube gemeenschap precies inhield. Voor mij waren het gewoon mensen die video’s posten op YouTube, en dat kan nu net iedereen doen. Dus hoewel ze mij zeker aan het lachen brachten, was ik nog niet helemaal mee met de impact die ze hadden op deze vorm van sociale media.

Recentelijk botste ik op meer YouTubers en begreep ik meer en meer wat de fascinatie was met deze mensen. Deze vloggers posten bijna elke dag een filmpje van zichzelf waarin ze dingen uit hun dagelijks leven laten zien of waarin ze uitdagingen doen samen met hun vrienden. Het lijkt inderdaad banaal om op te gaan in een wildvreemde zijn dagdagelijkse bezigheden. Who cares, right? Maar deze YouTubers zijn niet zomaar amateurs die dwaze homevideo’s posten, ze zijn hoegenaamd echte beroemdheden. Ze hebben hun echten conventies zoals Vidcon en Playlist waar ze jaarlijks hun fans kunnen ontmoeten. Sommigen hebben meer dan een miljoen volgers, die zich trouw hebben geabonneerd op het kanaal van hun favoriete YouTuber. Deze mensen posten niet enkel video’s voor de lulz, neen, ze verdienen hier wel degelijk hun dagelijkse kost mee. Op een of andere manier hebben ze hun stardom bereikt, maar door dagelijks face to face met hun kijkers te communiceren, maakt het ze heel menselijk en is de band veel persoonlijker dan met een filmster of zanger. Toegegeven, ze weten hoe ze met hun camera en de belichting moeten werken, maar verder zijn het gewoon jonge mensen zoals u en ik. Sommige met een opleiding, anderen zijn meteen voor hun droom kunnen gaan. Het zijn mensen met gebreken, angsten en problemen waarmee iedereen te kampen heeft. Ze slagen er in om meer dan eens mijn dag op te vrolijken.

Enkele YouTubers die ik momenteel hardnekkig volg zijn: Shane Dawson, Tyler Oakley, Joey Graceffa, Grace Helbig, Mamrie Hart, Steve Greene, Jacksfims en TheFineBros. Deze mensen zijn zeker de moeite om eens te volgen. Ze doen gewoon hun eigen ding en durven zich open te stellen aan heel de wereld met de meest absurde en pietluttige zaken uit hun leven. Ik neem aan dat de negatieve commentaren die ze soms krijgen vast en zeker pijn zullen doen, maar hun je m’en fous principe weet iedereen te charmeren. YouTube is dus meer dan een thuisbasis voor music video’s, het is een thuis voor zowel vloggers als hun volgers.

youtuber_collage_by_deecat18-d6jn7wp

Hieronder de link van het allereerste YouTube filmpje dat ik ooit heb gezien: