Een jeugdtrauma, een wild, nachtelijk avontuur en een grote, mysterieuze verdwijning. Dit zijn de beginselen van Paper Towns (John Green).

Quentin’s eerste, grote avontuur begint hij als kleine jongen buren wordt met de mooie, onstuimige Margo. Wanneer ze negen jaar zijn ontdekken ze samen in het plaatselijke park het lijk van een man die zelfmoord had gepleegd. Deze gebeurtenis heeft hen beide om een verschillende manier beïnvloed, maar doorheen de jaren heen zijn Margo en Q uiteen gegroeid. Ze zitten nu op hun laatste jaar van de middelbare school en hun wegen lijken nog steeds een andere richting uit te gaan tot op een avond Margo bij Q door het vensterraam klimt. Ze neemt hem die nacht mee op een onvergetelijk avontuur, maar verdwijnt de volgende dag voorgoed uit zijn leven. Q is ervan overtuigd haar terug te vinden en gaat samen met zijn vrienden op zoek naar aanwijzingen die zij voor hem zou hebben achtergelaten.

Paper Towns is een boek over ontsnappen. Over door je straat of huis wandelen zonder te beseffen dat dit alles echt is. Het gaat over jezelf voelen als een figurant in een wereld waarin je niet thuis hoort. Je bent een papieren persoon, levend in een papieren stad. Je bent een ballon, wiens touwtjes moeten worden doorgeknipt. Het boek begint met een soort kinderlijke onschuld en eindigt in een volwassen wanhoopsdaad. John Green neemt je mee op Quentin’s zoektocht naar Margo. Hij vertaalt poëzie naar moderne, jeugdliteratuur. Green kan zo’n realistisch beeld schetsen van de jongeren in zijn boek, dat je je mee uitgenodigd voelt op hun eindejaarsfeestjes of een passagier mag zijn op hun roadtrip. Het smalltown gevoel en de drang naar escapisme die hierbij hoort is zeer sterk te proeven in dit boek. Het vertelt een verhaal van twee tegengestelden. Q, die gelooft in de toekomst en Margo die ervan overtuigd is dat “voorgoed uit hedens” bestaat. Het verhaal neemt je mee naar leegstaande gebouwen en pseudo wijken, die symbool zouden kunnen staan voor de leegte en eenzaamheid die Margo voelt. Ze beschouwt haar wereld en alle mensen daarin als regels uit een boek. Een boek dat ze zelf al jarenlang bijhoudt en telkens weer herschrijft. Ze blijft schrijven tot ze geen papieren meisje meer is, tot haar ballon volledig uit het zicht is verdwenen. Dan pas kan ze vrij zijn.

PaperTowns2009_6A